Domme gans?

Gefascineerd als ik ben door deze prachtige vogels kan ik het niet laten om, wanneer ik het gegak in de lucht hoor en de ganzen over zie vliegen, ze na te kijken. Schitterend die prachtige V-vorm. Vind jij ze ook mooi? Dan heb ik wat weetjes voor je.

Wist je bijvoorbeeld dat wanneer een mannetje en een vrouwtje een paar vormen, ze meestal hun hele leven samen blijven? En als er een wegvalt de ander zijn verdere leven alleen blijft? Ganzen zijn hele trouwe dieren en kunnen wel 30 jaar oud worden.

Gans2

Moedergans neemt haar jongen onder haar vleugels om ze warm te houden en om ervoor te zorgen dat de jongen het vet van de veren van de moeder overnemen, zodat hun dons enigszins waterafstotend wordt. En wat ik ook zo mooi vind is dat ganzen hun jongen onderbrengen in een crèche, je hebt vast weleens zo’n grote club jonge ganzen gezien met een paar begeleiders.

Het kuiken-dagverblijf is handig voor de ouders die, net als bij ons, op deze manier tijd hebben voor hun dagtaak. De ouders kunnen op zoek naar voedsel. In een grote groep is het ook veiliger voor de kids, want de kans om gepakt te worden door een roofdier is kleiner in een grote groep.  De begeleiding van de crèche is in handen van een aantal voogden, vaak familieleden van een aantal jongen in de groep. Het is interessant dat de begeleiders zonder direct voordeel voor zichzelf op de jongen van andere ouders passen. Het kunnen ganzen zijn die niet broeden, of waarvan het broedsel verloren is gegaan. Het is niet duidelijk hoe die selectie verloopt, maar boeiend is het wel.

Ganzen hebben ook een heel goed gehoor en zijn heel waaks. Vroeger werden ze daarom bij tempels gehouden om deze te bewaken, later vaak bij boerderijen. In China gebruikt de politie zelfs ganzen om overheidsgebouwen te bewaken.

De jaarlijkse vogeltrek is voor een gans een hachelijke onderneming. Het kost ontzettend veel energie en daarnaast moet je maar afwachten of je veilig je eindbestemming haalt. Alleen kan een gans die enorme reis nooit aan, maar door samen te werken lukt het wel. Gezamenlijk gaan ze op reis naar het zuiden om te overwinteren. In het koude noorden kunnen ze ‘s winters namelijk niet overleven. Vanuit Scandinavië en Siberië komen ze daarom naar Nederland. Ze vliegen duizenden kilometers om hier gras te eten.

Ganzen vliegen over het algemeen overdag omdat ze grotendeels afhankelijk zijn van thermiek, maar soms vliegen ze ook ’s nachts. Hoe ze zich oriënteren in het donker is een groot mysterie. De oudere ervaren ganzen wijzen de weg tijdens deze lange trektochten. Ze vliegen in een prachtige grote V-vorm, schuin achter elkaar aan zweven ze in elkaars luchtstroom om zo energie te sparen. De gans die voorop vliegt heeft het het zwaarst, maar wordt aangemoedigd door de achterste gelederen. Je hoort ze vaak gakken in de lucht, ze communiceren namelijk continu. Wanneer de voorste te moe wordt neemt een ander zijn plaats in en wisselen ze van plek. De achterste ganzen hebben als taak de voorste aan te moedigen.

Iedere gans heeft zijn eigen taak in de formatie. Wanneer een gans ziek wordt of gewond raakt gaan twee ganzen mee naar de grond om hem te helpen en te beschermen. Zodra hij weer in staat is om te vliegen stijgen ze met elkaar op en sluiten ze zich bij een andere groep aan om uiteindelijk weer bij hun eigen groep terecht te komen.

Dus nooit beweren dat een gans dom is, verre van dat, misschien kunnen wij nog wat van ze leren.

Liefs,

Eveline💚

 

 

Borstonderzoek

Health

Deze keer een blog over borstonderzoek, het verschil tussen een medisch thermografisch onderzoek en een mammografie.

Het wordt vaak met elkaar vergeleken, maar dat is onterecht omdat het iets totaal anders is.

 

Tijdens een mammografie wordt er gezocht naar tumoren. 

Realiseer je dat een tumor soms pas na tien jaar zichtbaar wordt en tijdens het maken van een mammografie je borsten worden geplet, met alle gevolgen van dien. Vooral dat laatste stuit mij tegen de borst. Het kan nooit goed zijn, de eventuele kneuzingen en het beschadigen van cellen doet de gezondheid van je borstweefsel volgens mij eerder kwaad dan goed. Het aantal gevallen van borstkanker wordt niet minder, het blijft alleen maar stijgen, ondanks de mammografie. Dat komt omdat er geen aandacht is voor preventie en het gezond houden van het borstweefsel. Waarschijnlijk is het een kostenplaatje, mammografie is goedkoper, en dan is er nog de invloed van de farmaceutische industrie die niets verdient aan gezonde mensen.  Zoals de farmaceutische industrie ons wil laten geloven dat het slikken van chemische pillen je gezondheid ten goede komt, zo vertelt de lingerie industrie ons dat het dragen van een BH noodzakelijk is, terwijl het is bewezen dat het slecht is voor je gezondheid.  Alles draait om geld verdienen en macht. Er valt geen geld te verdienen aan gezonde mensen, of het promoten van een gezonde leefstijl. Dat is ook de reden waarom ik niet zo’n fan ben van het bekende roze lintje. Ik vind het te commercieel, ze halen bakken met geld binnen, maar doen vrijwel niets aan preventie of voorlichting.

 

Een thermografisch onderzoek kijkt vanuit een andere invalshoek, het is preventief, bekijkt (jaarlijks) je borstweefsel zonder straling en is niet pijnlijk.

Je hoeft er ook niet mee te wachten tot je vijftig bent, het is zelfs aan te bevelen om er juist vroeg mee te beginnen. Zo rond je dertigste zou mooi zijn, al hoeft het dan nog niet jaarlijks, maar je hebt dan wel een mooi beeld van het weefsel en hoe het zich ontwikkelt.

Wanneer je je jaarlijks laat onderzoeken en de adviezen opvolgt, dan kun je zelf veel doen om klachten te verhelpen of voorkomen en om je borstweefsel gezond te houden.

En je hebt een uitgangspunt, je weet hoe het borstweefsel eruit hoort te zien, dus zodra er iets verandert wordt dat opgemerkt en krijg je advies. Bij twijfel wordt je altijd doorverwezen voor een echo en eventueel nadere onderzoeken. Maar wist je dat 80 % van de knobbeltjes onschuldig zijn en veel klachten goed zijn te behandelen? Zonder pijnlijke ingrepen.

 

Grootste verschil is dus de benadering.

De een kijkt naar verschil in anatomie, zoekt gericht naar een tumor. De ander kijkt naar de fysiologie, naar veranderingen en hoe het weefsel functioneert. Geen van beide onderzoeken kunnen 100% zekerheid geven, niemand kan jou iets garanderen. Het is maar net waar jij je prettig bij voelt. Daarbij is het denk ik wel belangrijk dat je je er een beetje in verdiept, en het één sluit het ander ook niet uit.

Ter verduidelijking;
Fases opsporen afwijkingen

1.   2.   3.   4.   5.  6. 

 ——————————-

 |               |  Mammografie

 | Thermografie

 

bloem

Onderstaande link is van het webinar ‘ BH en gezonde borsten’ waarin Francine van Broekhoven, van de groene zuster, je informatie geeft over hoe je je borsten gezond houdt en meer uitleg geeft over thermografisch borstonderzoek. Het webinar zelf begint na vijf minuten. Het kost je een uurtje, maar je hebt er echt wat aan, dus ik zou even kijken dames!

http://degroenezuster.acemlna.com/lt.php?s=62fe5500c0032ce3154e3297a503dc2b&i=243A883A52A5806

Tot slot lees je hieronder alles over zelfborstonderzoek: https://degroenezuster.nl/hoe-kun-je-zelf-borstonderzoek-doen/

Bedankt weer voor je aandacht.

 

Liefs,

Eveline💚

 

Dankbaar

Dankbaar zijn en het relativeren van je situatie, hoe ellendig die ook is, helpt. Echt waar, probeer maar eens iedere dag drie dingen op te noemen waar je dankbaar voor bent. Dat kunnen kleine of grote dingen zijn. Dat de zon schijnt, je in een land woont met medische zorg, zonder oorlog, dat je een warm bed tot je beschikking hebt, een dak boven je hoofd, eten en schoon water. Zo vanzelfsprekend is dat helemaal niet.

Relativeren werkt, maar dat geldt alleen voor jezelf. Wees terughoudend met relativeren voor een ander, je kunt iemand niet alleen kwetsen, maar de situatie zelfs erger maken. 
Ga jezelf maar na, je hebt intens verdriet, of voelt je ongelukkig, hebt veel pijn, noem maar een lastige situatie op. En in plaats van dat iemand je hoort, naar je luistert, je steunt, krijg je de deur voor je neus dichtgeslagen. Iemand vertelt jou waarom het allemaal wel meevalt. Jij krijgt het gevoel dat je niet mag klagen, dus houd je je mond. Einde gesprek. En misschien wel einde relatie. Want wat is die waard als je niet jezelf kan en mag zijn? Als er geen ruimte is voor verdriet? Je verwijdert niet alleen van elkaar, maar je verliest zo ook de verbinding met jezelf, met je gevoel. Je kunt onbewust het gevoel krijgen dat het er niet mag zijn, dat jij er niet mag zijn.
Positiviteit en relativeren is mooi, en proberen op deze manier te leven is een mooi streven, maar wees reëel en realiseer je dat ook de mindere mooie kanten van het leven erbij horen. Verdriet, rouw, en teleurstellingen kun je niet voorkomen of negeren.
Je kunt er niet voor weglopen. Verwelkom het als je kunt, verduur het, en je wordt een volwaardiger mens . Juist door het negatieve te accepteren, ermee te dealen, door het recht in de ogen te kijken, groei je als mens. Persoonlijke ontwikkeling komt niet aangewaaid door je met luchtige onderwerpen of pasklare antwoorden bezig te houden, maar met het zoeken naar de waarheid, met vallen en opstaan. Mislukken en opnieuw beginnen. Vooral dat laatste. Met als resultaat levenservaring en persoonlijke groei, daarvoor ben je hier.
En daar mag je dankbaar voor zijn.

Liefs,

Eveline 💚

Pasen, je bent niet alleen.

poppetje

Donderdagavond keek ik naar de Passion, met dit jaar als thema; je bent niet alleen. Eenzaamheid wordt een steeds groter maatschappelijk probleem. Het is niet iets wat je graag toegeeft of mee te koop loopt, en zeker niet in een maatschappij waarin iedereen het druk heeft en met zichzelf bezig is.

Soms hoor ik zinnen als: ik neem kinderen of ik wil dat huisdier. Mij stoort het weleens. Alsof alles alleen maar draait om het vervullen van de eigen behoeftes. Volgens mij wordt de wereld er op deze manier niet prettiger op.

Draai het eens om. In plaats van jouw behoeftes centraal te zetten, zou je jezelf ook kunnen afvragen wat jij hen te bieden hebt, en of dat wel overeenkomt met de verlangens en behoeften van die ander. Het is toch eigenlijk best een beetje arrogant om te denken dat je overal recht op hebt? Misschien ben ik te onzeker en maak ik daardoor het leven weleens nodeloos ingewikkeld, of vinden buitenstaanders dat ik er te diep over nadenk. Maar laat ik nou vaak het tegenovergestelde denken, als ik observeer hoe mensen soms in het leven staan.

Het leed onder dieren en het gerotzooi ermee, alsof het levenloze dingen zijn, irriteert mij mateloos en maakt mij weleens verdrietig. Soms krijg ik de vraag of geen hond of kat wil, en of ik het niet mis. Ja natuurlijk mis ik dat vreselijk. Dieren zijn altijd belangrijk geweest in mijn leven. Maar dat geeft mij niet het recht ondoordacht aan een dier te beginnen. Laten we eerlijk zijn, als je amper voor jezelf kan zorgen, hoe kun je dan de verantwoordelijkheid voor een ander leven op je nemen? Ik vind dat namelijk een hele verantwoordelijkheid, zo’n leventje waar je zorg voor moet dragen.

Iedereen, die dat fysiek kan, kan kinderen op de wereld zetten en iedereen kan een dier aanschaffen, zonder zich te hoeven verantwoorden. Je houdt soms je hart vast als je om je heen ziet hoe mensen met hun machtspositie omgaan. Ik was laatst bij de drogist en hoorde buiten een moeder tegen haar huilende kind zeggen: ’Hou je op, anders krijg je er nog een!’ Niet veel later verliet ik de winkel, sloeg ze het kind weer en gingen omstanders zich ermee bemoeien. Er ontstond een gespannen sfeer, de moeder vond dat ze het volste recht had. Het was immers haar kind. Arm kind, je zal overgeleverd zijn aan zulke ouders. Zo verdrietig, het kleine jongetje keek zo wanhopig op naar zijn moeder.

Op internet en social media zie ik ook steeds vaker zogenoemde grappige dierenfilmpjes of komisch bedoelde filmpjes met kinderen voorbij komen. Mensen filmen en delen massaal dit soort video’s. Het is makkelijk scoren, maar dieren en/of kinderen zijn daar de dupe van. Iedereen die iets verder kijkt en nadenkt, ziet dat de meeste filmpjes verre van grappig zijn. Vaak zie je ook dat het in scene is gezet. Dierenfilmpjes waarin een hond stijf staat van de stress of de kat gedwongen wordt om iets onnatuurlijks te doen. Toppunt was een tijdje terug bij de talkshow van Eva Jinek. Ik kijk weinig TV, soms ‘s nachts als ik niet kan slapen, en hier zapte ik toen toevallig voorbij. Daarna kon ik helemaal niet meer in slaap komen, het is al die tijd blijven hangen. Een man zat lachend te vertellen hoe hij zijn hond liet sky diven. De gastvrouw en andere gasten aan tafel lachten mee. De hond op het filmpje was doodsbang, en ik vroeg me hardop af wat deze mensen bezielt? Ik begrijp hier niets van. Wie het begrijpt mag het mij uitleggen.

Vorige maand was er een speciale SIRE-campagne om ons te wijzen op ons onvriendelijke en egoistische gedrag, met de hashtag #doeslief. Een aanzet om liever en aardiger te zijn, om aan anderen te denken. Vreemd, en triest eigenlijk, maar blijkbaar heeft onze individualistische maatschappij zulke campagnes nodig om ons een spiegel voor te houden.

Een tijdje terug was ik aan het fietsen, en pauzeerde even op een bankje. Het was een mooi houten bankje op de stoep, vlak naast de voordeur van een woonhuis. Het was avond, al donker en daarbij ook nog van dat druilerige weer. Er kwam een wat oudere dame uit een van de huizen verderop, die de straat wilde oversteken om in haar auto te stappen. Ze zag mij zitten, bedacht zich en kwam naar mij toe om te vragen of ze mij ergens mee kon helpen en of alles wel oké was. Zo lief. Ik vertelde dat ik even zat uit te rusten en verder alles goed was. Toen ze wegreed dacht ik: stom, vergeet ik haar te bedanken voor haar bezorgdheid. Ze bestaan nog wel gelukkig, mensen die zich spontaan om een ander bekommeren.

Ik schrik vaak van de hardheid van mensen, de respectloze botte communicatie. Op social media, in het verkeer, maar ook in winkels en zelfs bij welzijnsorganisaties. Misschien moeten we elkaar er vaker aan herinneren: #doeslief. Gewoon wat aardiger en begripvoller zijn naar elkaar. Kleine moeite. De wereld verbeter je samen, met elkaar en voor elkaar.

boterbloem

Of je gelooft of niet, de boodschap van Pasen spreekt veel mensen aan, want het gaat over hoop, over een nieuw begin. Nieuw leven. Nieuwe kansen.

Bedankt voor je tijd, ik wens je een heerlijk zonnig paasweekend.

Liefs,

Eveline💚

 

 

 

 

 

 

Mijn simpele tip om te stoppen met slechte gewoontes.

GroenHart

Of je nu wilt afvallen, gezonder wilt eten, stoppen met roken of een andere slechte gewoonte wilt doorbreken, het ontstaat en blijft in stand vanuit hetzelfde principe. Het lukt niet omdat je jezelf niet de moeite waard vindt, in feite geef je niet genoeg om jezelf en je eigen leven.

Je bent boos op jezelf als je toch weer te veel snoept, of dat sigaretje opsteekt, niet naar de sportschool gaat en die zak chips opentrekt. Wat een lozer ben je, dan kun je net zo goed die hele zak snoep of die zak chips leegeten. Het maakt nu ook niet meer uit. Ken je dat? Ik wel. Ik heb heel lang gerookt, dus ik weet hoe frustrerend het is. Maar dit heeft te maken met je ego, met het gevoel van falen. Er is een betere manier.

Later kreeg ik vaak de vraag hoe en waarom ik met roken ben gestopt.

Het is zo simpel en tegelijkertijd niet makkelijk om op dat omslagpunt te komen. Zal ik je het geheim verklappen? Zelfcompassie! En ja, dat klinkt zweverig en overdreven, dat weet ik. En toch is het waar. Zodra je je gezondheid en je leven belangrijk genoeg vindt, vind je van binnenuit de motivatie om met de slechte gewoonte te stoppen. Om er moeite voor te doen en energie in te kunnen stoppen moet je het prioriteit geven. Jouw leven is kostbaar en kort, voor je het weet is het voorbij en jij hebt daar zelf invloed op. Ik las ooit eens de volgende vraag die mij aan het denken zette, en wie weet is het voor jou ook een eye-opener.

Wat zou je doen als je wel van jezelf zou houden? 

Oke, komt die niet binnen? Dan heb ik er nog een voor je.

Wat zou je (willen) zeggen tegen je kind, beste vriendin of iemand anders waar je veel van houdt? Stel dat je kind, of vriendin die sigaret op wil steken ? Wat zeg of denk je? Hoe zou je hem of haar willen overtuigen om het niet doen? 

En als je dat nou eens tegen jezelf zegt? Een trucje zo simpel, maar zo effectief.

Ik zag mijzelf zitten met die sigaret. Ik baalde dat ik het niet kon laten. Na zolang ziek te zijn geweest, ging het nu zoveel beter. Ik trainde mijn spieren, volgde yogalessen, deed aan meditatie, was met gezonde voeding bezig, ik deed alles om mijn gezondheid te verbeteren. En dat stomme roken kon en wilde ik niet loslaten.

En ik vond het gewoon zo irritant, zo zwak dat ik dat roken niet kon laten. Wat deed ik, mijzelf afkeuren, afwijzen. Motiveert dat? Nee dus. Wist je dat in het revalidatiecentrum het stoppen met roken zelfs werd afgeraden? Omdat je op dat moment in je leven al zo veel te verwerken had. Het advies was om daar later aan te werken, wanneer je meer energie en de rust ervoor hebt. Als je zo onder druk staat, is het niet het goede moment. Later begreep ik wat ze bedoelden. En eenmaal thuis was het door alle stress nog lange tijd mijn enige verzetje overdag en afleiding ‘s nachts.

Maar langzaam ging de knop om, en kon ik die stap zetten. Ik ging mijzelf bij iedere sigaret afvragen wat ik aan het doen was en of het het waard was. En stelde mijzelf die vraag; wat zou ik doen als wel van mijzelf zou houden? Wat zou ik tegen een dierbare zeggen, die zo aan het knokken is om te revalideren? Hele betogen hield ik tegen mezelf, tot ik steeds meer overtuigd raakte.

Ik besloot in fases te stoppen. Zo mocht ik van mijzelf in eerste instantie alleen nog buiten roken. En als het koud is of regent is de lol er snel af, maar het was een optie. Daarbij werd ik mij, door die vragen alsmaar te herhalen, steeds bewuster van wat ik aan het doen was en wat ik mijzelf en mijn lichaam aandeed. Dat arme lijf dat al zoveel te verduren had. Ik observeerde mijzelf en kreeg medelijden, niet met mijzelf, maar met mijn lichaam.

Conclusie, probeer jezelf door de ogen van iemand anders te zien. Iemand die van jou houdt, die je steunt en motiveert, zonder constant kritiek te geven. Wees mild voor jezelf, en niet zo hard in je oordeel. Je mag falen, je mag de tijd ervoor nemen. Bouw het langzaam af, en/of bouw goede gewoontes langzaam op.

En stel jezelf die twee belangrijke vragen. Iedere keer weer, tot vervelends toe, als je de fout ingaat. Ik wens je veel zelfcompassie en geduld met jezelf, de maatschappij waarin wij moeten leven is al hard en kritisch genoeg.

Bedankt voor het lezen, ik hoop dat je er wat aan hebt.

Liefs,

Eveline💚

Over reinigen, schoonmaakmiddelen en een frisse start.

Februari is alweer even op weg en is echt zo’n maand dat het qua weer nog alle kanten op kan, al is nu de kans op een Elfstedentocht toch echt wel verkeken met die nieuwe warmterecords. We zien de eerste tekenen van het voorjaar, en wat zijn we verwend de afgelopen weken, met die mooie zonnige dagen. Februari kent ook oude tradities en rituelen, zoals bijvoorbeeld op de 1ste Februari de viering van Imbolc, en 6 februari begint het Chinese nieuwe jaar, dit jaar is het het jaar van het varken.

Overal zie je sneeuwklokjes en krokussen. Mensen zitten al op terrasjes. Het is vroeg, maar het is al een beetje lente. Veel mensen gaan in het voorjaar detoxen en vasten. Alles om weer fris en fruitig, vol goede moed en hernieuwde energie de lente te verwelkomen. Vorig jaar schreef ik een blog over Ontgiften en Detoxen.  Dat kan op diverse gebieden en op verschillende manieren.

Alles draait om het maken van een nieuwe start.

 

Vroeger was, zodra de dagen gingen lengen, de grote voorjaarsschoonmaak een vaste traditie. Daarom wil ik deze keer wat vertellen over vegan schoonmaakmiddelen. 

Method

Het idee ontstond toen ik begin deze maand een gewonnen pakketje schoonmaakmiddelen van het merk Method thuisgestuurd kreeg. Wat een heerlijke producten zijn dat, het ziet er ook nog leuk uit en ruikt zalig.

Ik krijg er niets voor hoor, ben geheel onafhankelijk in mijn oordeel, maar ik wil een keer een blog aan schoonmaakmiddelen wijden omdat ik het belangrijk vind om aandacht aan te besteden.

Het beïnvloed je eigen gezondheid, je leef en woonomgeving, de aarde en wat dacht je van het dierenwelzijn. Want laten we eerlijk zijn, het is natuurlijk absurd om dieren te laten lijden voor iets als schoonmaakmiddelen. En daarbij spoelen we wekelijks miljoenen liters schoonmaakmiddel door de gootsteen, dus het lijkt mij wel de moeite waard om eens bij stil te staan.

Hier vind je een Lijst met vegan en ecologisch verantwoorde merken. Dwz geen dierlijke ingrediënten, geen dierproeven, niet schadelijk voor mens, dier en milieu.

Tip; controleer een product voor je het koopt, kijk of het een erkend merk is en er een officieel keurmerk op staat. De woorden “natuurlijk” en zelfs ”vegan” worden tegenwoordig nogal eens misbruikt om je tot de verkoop van een product te verleiden, terwijl het soms alleen maar commerciële verkooppraatjes zijn. Hier vind je officieel erkende Vegan Keurmerken

Dierproefvrije, duurzame merken die ik op dit moment in huis heb;

ecover

  • Afwasmiddel – Sodasan, Method
  • Wasmiddel – Sodasan, Ecover
  • Wasverzachter – Attitude
  • Toiletreiniger -Sodasan
  • Badkamer+ keukenreiniger – Sodasan, Method
  • Allesreiniger – Sodasan, Attitude
  • Ramen/spiegels – Attitude
  • Handzeep – Method, Faith in nature, Green soap.

Ik hoop dat je er wat aan hebt, en dat het je inspireert om je schoonmaakproducten eens kritisch tegen het licht te houden. Vegan hoeft niet duur of ingewikkeld te zijn, en omdat het kwalitatief beter is, doe je er ook langer mee omdat je er weinig van hoeft te gebruiken. Er komt steeds meer op de markt, omdat de vraag naar diervriendelijk en duurzame middelen stijgt. Jij als consument bepaalt het aanbod.

Sodasan is te koop bij de betere supermarkten zoals bijvoorbeeld Ekoplaza, maar ook Albert Hein heeft Method en Ecover gewoon in de schappen staan en zelfs Blokker verkoopt Attitude. Dus zo ingewikkeld is het niet, en vergeet niet dat je met (schoonmaak)azijn en baking soda ook al een eind komt.

Mocht je na de schoonmaak je huis ook energetisch willen reinigen, kijk dan hier.

Lekker op zo’n mooie zonnige dag de ramen open, vrolijk muziekje aan en aan de schoonmaak, weg met die oude energie en dat oude winterstof.

Ik wens je veel plezier met de (grote) schoonmaak.

Bedankt voor je interesse.

Liefs,

Eveline 💚

Kantelpunt

Kantelpunt

In deze blog wil ik het met je hebben over kantel of keerpunten in het leven. Een gebeurtenis of beslissing waardoor alles veranderde. Het kan zowel positief als negatief, maar ook beiden tegelijkertijd, is mijn ervaring. En iets kan in eerste instantie negatief voelen, maar later positief uitpakken, en andersom.

Je herinnert je zo’n gebeurtenis soms echt tot in detail, of je realiseerde je misschien later pas dat het een keerpunt in je leven was. Het kan iets groots zijn, een geboorte, ziekte of overlijden bijvoorbeeld, maar ook iets wat in eerste instantie een klein voorval leek.

Zo’n moment in je leven, dat je leven splijt in twee delen. Het deel voor en na dit gebeuren.

Op Fox kijk ik weleens naar de tv serie “This is us”, over een familie waar de dood van een vader en echtgenoot een megagrote impact op hun verdere leven heeft. Dit keerpunt in hun leven verbind ze, wijst ze op hun zwaktes, maar geeft ze ook kracht. Iets kan vreselijk traumatisch zijn, terwijl er toch mooie dingen uit voortkomen. Zoals bijvoorbeeld een vriendschaps of familieband die zich verdiept. Maar ook andersom, hoe vaak spat die geweldige roze wolk niet uiteen als de verliefdheid over is of die geweldige job eigenlijk een beetje tegenvalt. En mag je dat van jezelf toegeven, durf je dat te erkennen?

In mijn boek beschrijf ik ook keerpunten, ik wist toen Tessa stierf dat het een enorme impact zou hebben en mijn leven vanaf dat moment zou opsplitsen in dat deel van mijn leven voor en het leven na haar dood.

Je kunt je leven nog zo goed plannen, maar je zal zien dat het altijd anders verloopt dan je vantevoren had bedacht. Het geluk kan je toevallen, maar ook in de steek laten waardoor je je vertwijfelt afvraagt hoe je in deze situatie bent beland.

Verdriet, rouw, ontheemd voelen, heimwee, ze komen bovendrijven en stapelen zich op als een drijvende massa afval in een rivier.

Er bestaan geen regels of protocol voor om daar doorheen te zwemmen. Het is een kwestie van volhouden en je hoofd boven water houden. Ook al kan het voelen of je met een lekke boot in een kolkende rivier wordt meegesleurd, en zoek je onderweg wanhopig houvast, je kunt alleen maar erop vertrouwen dat je ergens weer houvast vindt.

Je zet een stap, of neemt een beslissing, zonder dat je de impact en gevolgen ervan kunt overzien. Een sprong in het diepe. Nam jij ook een grote beslissing waarvan je pas achteraf realiseerde wat voor uitwerking dit op je leven had? Als het positief is, is het makkelijk om achteraf te zeggen dat het de juiste beslissing was. Maar wat als het niet zo is.

Het kan resulteren in verwarring en je vraagt je af; is dit nou de goede weg, of juist een doodlopende? Soms schreeuwt ontkenning om erkenning, en moet je een stap zetten, of was die lange stilte zo pijnlijk dat je verkrampte en besloot je die stilte te doorbreken. Een kantel of keerpunt kan zich op zoveel verschillende vlakken en niveau’s bevinden, en de resultaten zijn net zo divers.

Ook het begin van een nieuw jaar kan een keerpunt in je leven betekenen. Zowel positief of negatief, bewust of onbewust. In december wenste iedereen elkaar achteloos fijne feestdagen en gelukkig nieuwjaar. Ik reageerde beleeft met ‘Jij ook fijne dagen!’ Maar eigenlijk vind ik het vreemd, dat we dat eind december uit gewoonte bij iedere willekeurige ontmoeting zeggen, terwijl je geen idee hebt hoe iemands leven eruit ziet.

Mijn boek schreef zich alsof ik kralen aan een ketting rijgde. Met een mooi slot wat het tot een kloppend geheel maakte. Maar nu ben ik soms bang dat hij breekt, voel ik de kwetsbaarheid ervan.

Grote levenslessen, keer of kantelmomenten en persoonlijke groei vind je buiten je comfortzone, en iedereen weet; zonder pijn geen groei. Ik weet dat ik hier, en op dit punt van mijn leven, ben met een reden. Volhouden dus, en mijn uiterste best doen, want ik heb immers nog iets belangrijks te volbrengen.

Weer is het Tessa die me overeind houdt. Wat geeft jou kracht? Waar houd jij je aan vast als het tegenzit?

Dit keerpunt, het uitkomen van haar boek en het delen van haar nagedachtenis, hoop ik groots te kunnen vieren. Met jullie natuurlijk, zonder lezers geen boek.

Liefs,

Eveline 💚