En dan is het volop lente, een goed moment om te ontgiften en detoxen.

body mind spirit

Het voorjaar is een goed moment om te ontgiften en detoxen. De dagen lengen en de temperatuur stijgt. Je krijgt zin om lekker de boel op te schonen. Je lijf, je hoofd, misschien ook je huis of zelfs je leven? De natuur begint aan een nieuw leven, maakt een nieuwe start. En jij?

Ik beschouw zo’n detox als een soort jaarlijkse opschoning, het is fijn om hier aandacht aan te besteden. Zowel op mentaal, fysiek, als ook op emotioneel en spiritueel niveau. Maar hoe doe je dat en waar begin je mee?

Het beste begin je met je mindset. Zoek eens op you-tube naar meditaties en volg (op social media) inspirerende mensen. Niets werkt zo demotiverend als je omgeven met zure, ontevreden mensen. Ban negativiteit zoveel mogelijk uit je leven, of leer je ervoor af te sluiten. Zoek dingen waar je hart sneller van gaat kloppen, letterlijk en figuurlijk. Ga naar buiten. Pak vaker de fiets, loop dat stukje naar de winkels, wandel ’s avonds een rondje door het park. Snuif de voorjaarslucht op, hoor de vogels zingen.

tulpen 2

Je organen kunnen na zo’n lange winter ook een oppepper gebruiken. Je lever, darmen, nieren, en natuurlijk je huid, maar ook je lymfesysteem, zijn de opruimers van je lichaam en voeren alle afvalstoffen af. Wat kun je doen om ze een handje te helpen?

Je lever is je dankbaar voor bittere voeding, zoals citroen, grapefruit, andijvie en witlof. Om mijn afvoersysteem een beetje op gang te helpen begin ik daarom de dag met een paar glazen warm water met citroensap. Ik drink het met een rietje, om mijn tandglazuur te beschermen.

Daarnaast slik ik chlorella en spirulina, vanwege de reinigde ontgiftende werking, en neem ik ieder voorjaar een kuurtje mariadistel, een plantje dat de werking van de lever ondersteunt. Advies is om daarnaast veel water, groene thee of kruidenthee te drinken.

Verder is gefermenteerd eten onmisbaar, zoals bijvoorbeeld natto, tempeh, zuurkool en zuurdesembrood. Ik neem daarnaast ook dagelijks een glas water met waterkefir, probiotica. Dit is, samen met het eten van veel kiemen, goed voor je darmflora.

Verzurend eten kun je beter laten staan, dat zijn vooral dierlijke producten en alles waar witmeel en suiker inzit. Er zijn sterke aanwijzingen dat lichaamsverzuring een grote bijdrage levert aan het ontwikkelen van chronische ziekten.

Je lichaam wordt blij van basisch eten, zoals groenten en fruit. Het idee van vasten in het voorjaar is zo gek nog niet, al ben ik geen voorstander van sapkuren. Ik heb er geen goede ervaringen mee en geef meer de voorkeur aan het, tijdelijk, vermijden van ongezonde dingen zoals suiker, alcohol, koffie en bewerkt eten. En in plaats daarvan de focus te leggen op het eten van meer groenten en fruit.

De ramadan en vastentijd zijn eigenlijk een weldaad voor je lijf. Een korte periode van iets minder, van bewust worden wat je in je mond stopt en waarom. En dat het niet vanzelfsprekend of goed is om de hele dag door te consumeren. Je leert meer te luisteren naar de signalen van je lichaam.

tulpen 1

Oil pulling is in onze westerse wereld een vrij nieuw fenomeen, maar het is al eeuwen oud. Ik doe een meerdere keren per week, en ik geef toe, het is in het begin even wennen. Of het helpt? Dat is altijd moeilijk in te schatten, laat staan te bewijzen. Ik heb het gevoel van wel, en noem het procentjes sprokkelen. Alle beetje helpen als je een slechte gezondheid hebt, en kwaad kan het zeker niet. Daarbij helpt het om je tanden en tandvlees in goede conditie te houden.

Droogborstelen is een goede manier om je lymfesysteem te stimuleren, net als een massage en trampoline springen. Borstel altijd naar je knieholte, liezen, hart en oksel toe en borstel het liefst ’s morgens voor je onder de douche stapt. Al is het maar een paar minuten. En dames; je borstweefsel is hier ook heel blij mee, aangezien het vaak de hele dag opgesloten zit in een strakke BH, waardoor het lymfesysteem niet goed kan doorstromen. Je lymfesysteem is een soort vuilnisophaaldienst, het voert afvalstoffen af, en die zet je door de lymfe af te knellen in feite op non-actief.

Na het borstelen is koud douchen heel gezond, zegt men. Ik waag me er niet aan, spoel alleen mijn haar na met koud water, omdat daardoor de haarschubben zich beter sluiten, je haar gaat glanzen en het goed is voor de doorbloeding van je hoofdhuid.

Ook op social media komt detoxen veel voorbij, in alle mogelijke challenges, om onszelf tijdelijk te ontdoen van stoorzenders. Een maand geen suiker of andere ongezonde (eet)gewoontes, geen tv, social media en internet. Een detox van de overdaad aan prikkels, die iedere dag op ons afkomt, zowel van binnenuit als van buitenaf, kan heel heilzaam zijn.

Je longen kunnen na zo’n winter binnenzitten ook wel weer wat verse zuurstof gebruiken. Beweging in de buitenlucht is extra efficiënt. Je spieren worden sterker en je longen zullen je dankbaar zijn. Ze kunnen die verse lucht goed gebruiken om je lichaam van extra zuurstof te voorzien.

Eveline en Fleur

Haal diep adem door je neus en langzaam uit door je mond, leg vooral de nadruk op een lange uitademing. Een wandeling in het bos of aan zee, en liefst nog op blote voeten, is helemaal heerlijk en geeft je een ware energieboost.

Deze adviezen zijn gestoeld op zelf opgedane kennis en ervaring. Ik volg zoveel mogelijk webinars, workshops, lees er veel over en word begeleid door verschillende behandelaars.

Ik wens je een gezond, mooi en zonnig voorjaar.

Liefs,

Eveline 💚

Voeding en de invloed van kleur.

Groente en Fruit 2

Voeding en de invloed van kleur. Wist je dat de kleur van voeding invloed heeft op je gezondheid en je mentale welbevinden? Er is zelfs een link met de zeven hoofdchakra’s, de energiecentra van ons lichaam.

 

🌈Eat the Rainbow is een bekende spreuk, en dat is niet voor niets. Als je alle kleuren van de regenboog eet, krijg je alle belangrijke voedingstoffen binnen en verbetert je gezondheid.

 

🥔Hoewel bruin er niet echt bij hoort, valt er wel iets over te zeggen. Bij bruin denk ik vooral aan noten, bonen, linzen en andere peulvruchten. Ze bevatten onder andere veel eiwitten en vezels, en zijn een goede energiebron. Je vindt goede koolhydraten ook in granen, volkoren brood/pasta, aardappelen en zilvervliesrijst. Goed voor je spijsvertering, gewicht, bloedsuikerspiegel, hersenen, zenuwstelsel, spieren en uithoudingsvermogen. Ook beïnvloed het je stemming. Een tekort aan deze koolhydraten, ook wel complexe koolhydraten genoemd, kan zelfs depressiviteit veroorzaken.

 

🍒Rood eten. Snak je naar meer energie, kies dan voor rood voedsel. Rode bietjes, uien, tomaten, rode peulvruchten en neem lekker rood fruit zoals bv frambozen, bessen en kersen. Rood staat voor kracht, dus denk aan je hart en bloedvaten. Voel je je lusteloos, probeer niet te gaan snaaien omdat je je dan alleen maar lustelozer gaat voelen, maar eet een stuk watermeloen of wat aardbeien. Rood fruit bevat veel antioxidanten en vitamine C, rode bietjes veel ijzer. Je krijgt extra energie en je humeur krijgt een boost door het eten van van rood fruit en rode groente. Van kersen ga je, door de natuurlijke melatonine, ook nog beter slapen.

 

🍊Oranje staat voor harmonie, en bij🍋geel denk ik aan de zon. Oranje en gele voeding bevat kalium, vitamine C en beta- caroteen. Denk aan citroen, mais, gele en oranje paprika en abrikoos. Abrikoos bevat ook veel ijzer. Wat dacht je van peen, oranje pompoenen, sinaasappels? Geel en oranje groenten en fruit hebben invloed op je bloeddruk, cholesterol en je gezichtsvermogen. Geel werkt ook vaak ontstekingsremmend, zoals bijvoorbeeld kurkuma en gember. Heb je behoefte aan warmte en vrolijkheid, dan gebruik je gember, banaan, gele paprika of ananas. ‘s Winters is gemberthee heerlijk verwarmend en na sporten eet je het best een banaan, goed voor het herstel van je spieren.

 

🥦Groene groenten en fruit versterken je immuunsysteem, bevatten chlorofyl, zijn goed voor je darmen en bevatten ijzer. Uitschieters zijn boerenkool en broccoli. Boerenkool is met recht een superfood, het is een vitamine C bom, een calciumbron en werkt ontgiftend. Broccoli vanwege de sulforafaan, wat bacteriën dood en waarvan wordt gezegd dat het beschermt tegen bepaalde soorten kanker. Ook een extra appel en kiwi doen je hart en bloedvaten goed.

 

🍇Blauw, paarse groenten en fruit zijn goed voor het denken en geheugen. Het heeft een positieve werking door de kleurstoffen, ook wel anthocyanen genoemd. En het blijkt, door de vele antioxidanten die erin zitten, de ouderdom te vertragen. De bosbes is een superfood, zeker bij het ouder worden. Het steunt niet alleen je geheugen en leervermogen, het stimuleert ook de collageenproductie.

 

bloemkoolWit is helend, zuiverend. In witte groenten zoals bloemkool, venkel, bleekselderij en soja vind je onder andere vitamine B6 , wat een rol speelt bij de hormoonhuishouding en het immuunsysteem. Bleekselderij is ook vochtafdrijvend. Vrouwen met schommelingen in hun hormoonhuishouding doen er goed aan deze groenten wat vaker te eten. In veel supplementen wordt een hoge dosering B6 toegevoegd, wat niet zonder gevaar is. Beter is het om een extra smoothie te maken of lekker groentesoepje te trekken. Zeker als je als vrouw niet lekker in je vel zit, doet dat meer voor je dan een pilletje. Tot slot noem ik nog even knoflook en uien, die door de allicine erg gezond zijn.

 

Ik hoop je wat inspiratie te hebben gegeven, om vaker alle kleuren van de regenboog te eten. Zelf vind ik het opmerkelijk hoeveel invloed voeding en kleur heeft op lichaam en geest. En zeg nou zelf, word jij niet vrolijk van al die verschillende kleuren op je bord?! Ik kan niet wachten tot al het zomerfruit er straks weer is…heerlijk! Heb jij een favoriete groente en/of fruit?

 

Liefs,

Eveline 💚

Honden en hondeneigenaren

hond.jpg

Ik hou niet van labels en hokjes, maar deze keer maak ik mij er toch schuldig aan. Waarom? Omdat het in dit geval te opvallend is en het mij zowel ontroert als irriteert.

Er is een grote diversiteit aan honden en eigenaren. Honden verschillen onderling ook nogal. Ze zijn qua maat, type en eigenschappen soms elkaars uitersten en tegenpolen. Hond en baas vertonen echter opvallend vaak overeenkomsten, gaat de baas op de hond lijken of is het nou andersom? Iedere hondenbezitter herkent dat, meestal bij de ander.

Zomaar wat typetjes, die Tes en ik tijdens onze wandelingen tegenkwamen.

Jachthonden waarvan de eigenaar er als een ware boswachter bijloopt. Liefst met hoge laarzen en fluitje om zijn nek. Vraag jij je ook af of ze zich speciaal omkleden voor het rondje om met hun viervoeter of er altijd zo bijlopen? Is het een imago dat ze willen uitstralen? Ik heb een jachthond, voor het geval je dat ontgaat. Kijk ons eens echte jagers zijn.

Ook kwamen we weleens, enkel met mooi weer, nuffige dames tegen op hoge hakjes met een Louis Vuitton tas aan hun arm en een mini hondje naast zich als ware het een accessoire. Tessa moest er niet veel van hebben, ontweek ze. Maar het mini hondje zocht haar dan juist op en ging tegen haar tekeer. Als een verwend onuitstaanbaar etterbakkie treiterde het hondje Tessa, rende blaffend om haar heen, hapte naar haar. En oh wee als Tessa dan uitviel, dan was zij de valse herder. Het glitter halsbandje schitterde ons tegemoet. Kijk ons eens modieus zijn.

En dan de stoere types met dito honden, waar je niet omheen kan. Breed en gevaarlijk ogende kerels die zichzelf heel stoer vinden en met hun hond nog wat extra kracht willen uitstralen. Spijkerhalsband om, om te benadrukken: met ons wordt niet gespot. Of juist andersom, zo’n sullig type die waarschijnlijk in het dagelijks leven zich door iedereen de les laat lezen en daarom in zijn vrije tijd een hond heeft om uit te kafferen en zich af te reageren. Zolang de ander maar bang is van je. Kijk ons eens stoer zijn.

Ook de fanatieke hardlopers kom je dagelijks in parken tegen. Bezweet rennen ze je voorbij met een ranke, snelle viervoeter ernaast. Beiden weten van geen ophouden. Ook hier soms het omgekeerde, een eigenaar die zijn hond totaal uitput. De tong van de hond bijna op de grond, maar hij moet wel meelopen. Kijk ons toch eens sportief zijn.

En ook herkenbaar is de slenteraar. Baasje sloft op vaste tijden een rondje om, staat te wachten tot de hond zijn behoeftes heeft gedaan en ze terug kunnen naar huis. Hij kijkt op zijn iPhone om de tijd te doden. De hond is apathisch geworden, heeft zich erbij neergelegd. Hij sjokt gelaten achter zijn baas aan. Het heeft iets triest, alle levensvreugde lijkt verdwenen. Kijk maar niet naar ons, wij hebben er geen lol meer in.

En wat dacht je van de wildebras die lekker stoeit met zijn overactieve labrador. Ze houden van wilde spelletjes, waarbij de lompe hond alles en iedereen omver loopt. Vriendelijk, maar nogal opdringerig. Kijk ons eens plezier hebben.

Natuurlijk de gezinshond die precies achterin de auto past, handig voor de familieweekendjes CenterPark. Als hij ook nog goed bij het meubilair past is dat mooi meegenomen. Belangrijk is dat hij lief is voor de kinderen, zodat die alles met de hond kunnen doen. Alles wordt dan vaak letterlijk genomen. Kijk ons eens voldoen aan het ideale plaatje.

En dan zijn er de echte kilometervreters, die eindeloos lange wandelingen maken. Stoere bergschoenen aan. Ze deinzen nergens voor terug. Met grote stappen lopen ze je voorbij. Iedereen uit de weg. Kijk ons eens gaan.

Vast ook herkenbaar zijn die met ambitie, de prijzen najagers, soms tot in het uiterste zodat ze de hond daarbij totaal uit het oog verliezen. De hond wordt een soort prestige kwestie. Je kunt niet om ze heen. De bekers en prijzen tonen ze vol trots. Kijk ons eens fantastisch zijn.

Zo heb je ook het type eigenaar dat met de hond alle shows afloopt om maar erkenning te krijgen. Waarbij niets wordt geschuwd, de hond zelfs met haarlak of verf wordt bespoten. Kijk eens hoe mooi we zijn.

En wat te denken van de sociale koppels, waarvan het baasje zodra hij buiten komt meteen contact zoekt met lotgenoten. Zo’n clubje samengeschoolde hondeneigenaren die met elkaar staan te praten, hun honden zo verveeld dat ze op iedereen afstormen. Tessa ’s haren gingen overeind staan van dit type honden. Ik begrijp haar wel, ik zou het ook niet fijn vinden om op straat door een volslagen vreemde te worden belaagd. Kijk ons eens sociaal zijn.

En de ‘hij doet niets’ eigenaar met een hond die niet helemaal aan dit credo voldoet. Die kennen we allemaal toch? De eigenaar van de belaagde hond roept terug; ‘Hij doet wel iets, namelijk mijn hond lastig vallen.’ Baasje doet geen enkele moeite om de hond bij zich te roepen, waarschijnlijk omdat hij weet dat het toch geen zin heeft. Kijk ons niets doen.

En tot slot zijn er nog mensen met een hond wat een totale mismatch lijkt. Een gefrustreerde eigenaar met een hond die stijf staat van stress, omdat hij te weinig beweging of afleiding krijgt, waar de klik en aandacht voor elkaar volledig ontbreekt. Die passen niet bij elkaar en dat zal ook nooit wat worden. Daar kijkt niemand graag naar.

Herkenbaar? Of herken je jezelf misschien? Of toch meer die buurman met zijn hond?

Natuurlijk heb ik deze blog met een vette knipoog geschreven. Iedere hond, ieder mens en daarmee ieder koppel is uniek. En toch herken je vaak wel iets van jezelf of de ander. Het belangrijkste is dat jij jezelf bent en je hond ook de kans krijgt om zichzelf te zijn, dan ontstaat er een basis voor een levenslange vriendschap. Of zelfs langer.

Liefs,

Eveline 💚

Winterwonderland, goede voornemens en verwondering.

Eenden

Weer een jaar om.

Ik weet niet uit welk bouwjaar jij stamt, maar ik vraag me weleens af hoe ik plotseling zo oud ben geworden. Herken je dat? Tijd vliegt, zegt men dan. Weer een jaar om, de feestdagen en teveel snoep achter onze kiezen, en daar zijn ze weer die goede voornemens. Ik doe er niet aan mee, maar ik heb wel een moodboard gemaakt. Het geeft me inspiratie, focus en is een reminder wat mijn verlangens en doelen zijn in het leven. Waar beweeg ik mij naartoe, waar word ik gelukkig van? Ik kan ook heel gelukkig zijn met ogenschijnlijk niets. Met de stilte, die kleine momenten van verwondering. Over dat wat ik opmerk in de natuur, een vogel die zingt, een mooie zonsondergang, dat ik loop, fiets, te eten heb, schoon drinkwater. Dankbaarheid en verwondering. Waarom had ik die wijsheid niet toen ik jong en gezond was en alles vanzelf ging? Raar fenomeen eigenlijk, hoe duidelijker die eindstreep, hoe meer je beseft waar het om draait, en hoe meer waarde je aan het leven hecht en je je bewust wordt dat je tijd hier eindig is. Het zou andersom moeten zijn, dat zou het leven een stuk leuker en makkelijker maken.

Schaatsen over de Vaart, dansen op Abba. Waar is de tijd gebleven? 

Schaatster    Vlaardingse Vaart 5.  abba

Ik herinner me winters, waarin het normaal was dat je tijdens gymles met de hele klas ging schaatsen. Ook op onze vrije middagen schaatsten we op de Vlaardingse Vaart, aan de kant stonden kraampjes met erwtensoep. En natuurlijk zakte ik weer door het ijs, waarom ook niet? Onder toeziend oog van het clubje ‘leuke jongens’ en mijn eerste vriendje. Alles samen met mijn vriendinnetje Ingeborg, waar ik samen mee in de brugklas zat. Zij had donker halflang haar, ik lange blonde lokken, en samen deden we Abba na. Een haarborstel in de hand, voor de grote spiegel in de slaapkamer danspasjes oefenen. Giechelend gluren naar de achterburen, onze gymleraar met die leuke zoon, waar zij stilletjes verliefd op was, maar die haar niet zag staan. Onze zorgvuldig gezette krullen, met de Carmenset van haar moeder. Haar broer, die ons daarna achterna zat met een plantenspuit. Ik denk altijd aan Ingeborg rond deze tijd. Kort nadat ik bij haar op kraambezoek was geweest overleed ze plotseling, op een paar dagen na 24 jaar geleden. Toen lag er ook een dik pak sneeuw dat de wereld een sprookjesachtig decor gaf. Het afscheid staat in mijn geheugen gegrift. Ik zie haar nog zo voor me. Zo onwerkelijk, net Doornroosje.

Leven in het nu.

Niemand weet hoeveel tijd hij heeft. En in plaats dat het je deprimeert in de vaak sombere januarimaand, afgelopen maandag was het zelfs de somberste dag van het jaar, de zogenoemde Blue Monday, zou ik het willen omdraaien. Besef eens hoeveel je hebt om dankbaar voor te zijn. Dus weg met die zelfkritiek en beknellende goede voornemens, kijk eens om je heen en verwonder je. Jouw leven is een cadeau en het nu, dit moment, is je enige zekerheid. Dit is jouw leven, dit is alles wat er is, nu en hier. That’s why they call it the present. Dus pak het uit. Leef je leven. Wees je bewust waar jij je energie en tijd aan besteed, je tijd is kostbaar. Je leven ook.

Ik wens je een jaar vol mooie ervaringen, inspiratie en alles wat het leven de moeite waard maakt.

Bedankt voor het lezen, en je tijd.

Liefs,

Eveline 💚

Een korte update over mijn boek!

F2DA1A0E-BC30-4EF1-ABF8-78F7FC909D6F

Hoi allemaal, hierbij een korte update.

Ik ben druk in de weer met mijn boek. Via een schrijfchallenge heb ik een maand lidmaatschap van een commitmentgroep gewonnen, dus ik ben even onder de pannen. De volgende ronde proeflezers heb ik daarom uitgesteld tot na deze maand. Ik hoop komende weken in die groep nog wat inspiratie op te doen door alle tips, webinars, video’s en artikelen. Ik ben ook actief op instagram, voor degenen die me daar willen volgen; https://www.instagram.com/evelinesachs

Aan de website wordt op dit moment hard gewerkt, zodra die af is laat ik het weten. Ideeën genoeg! Hij wordt wel supermooi, dat kan ik je nu al zeggen. Domeinnaam is geregeld, dus ik mag nu de werktitel met jullie delen: Tessa’s tijd. Spreekt de titel je aan? Je kunt al een kijkje nemen op de website en alvast de achterflaptekst lezen; http://www.Tessastijd.nl
Publicatievoorstel is ook in de maak, maar ook dat is veel werk.

Spannend en arbeidsintensief allemaal, zeker omdat ik ook rustig aan moet doen. Met mijn gezondheid gaat het de goede kant op, goed naar omstandigheden zoals dat heet, al blijft het verloop onzeker.

Tot zaterdag, de blog staat al klaar.

 

Liefs,

Eveline 💚

 

 

 

 

Op zoek naar geluk, het ware kerstgevoel.

IMG_7646

Wie zoekt er niet naar het grote geluk? Volgens mij heeft God, de bron of zo je wil het universum dat zo goed verstopt dat het voor ons met alle ruis om ons heen bijna onvindbaar is geworden. Ik denk dat het verstopt ligt op een plek waar wij het laatst zoeken, in ons eigen hart.

Hoe komt het dat mensen in ontwikkelingslanden blij zijn met ogenschijnlijk niets? Waar komt dat autonome geluksgevoel vandaan? Terwijl wij in een van de rijkste landen ter wereld alles bezitten, maar onze authenticiteit verliezen en vaak zuur en ontevreden zijn? Hoe komt het toch dat het kapitalisme de ontembare hebzucht zo heeft aangewakkerd?

Het lijkt wel of alles alleen nog maar draait om geld en macht, en de angst om dat kwijt te raken. We zoeken geluk tevergeefs buiten onszelf in geld, spullen, vermaak, of status. We ontlenen er onze identiteit aan. De leegte die dat veroorzaakt maakt de mens hebberig en daardoor angstig voor verlies. Bang voor het kwijtraken van bezit of het loslaten van oude tradities. Ons inlevingsvermogen en gevoel van verbinding lijkt ver weg, alsof ons hart op slot zit en we de sleutel kwijt zijn. Het tegenovergestelde van liefde is niet haat, wat veel mensen denken, maar angst. En er is iets nog gevaarlijker dan angst, namelijk onverschilligheid, waardoor alle compassie voor de wereld om ons heen verdwijnt.

IMG_7642

Wij hebben helaas vaak een crisis nodig om “wakker” te worden. Maar dat is niet noodzakelijk, je kunt zelf je geluksbewustzijn verhogen en je bewust openstellen voor geluksmomenten. Dat gevoel van dankbaarheid wanneer je je passie volgt of je levensmissie vindt. Die momenten van geluk wanneer je luistert naar mooie muziek, in de natuur bent, of wezenlijk contact maakt met een dier. Dat gevoel van intimiteit, verbinding, dat eenheidsgevoel, wanneer je identiteit verdwijnt en je opgaat in het geheel. Die Eenheid met alles, die non-dualiteit, is een andere werkelijkheid en lost dat gevoel van afgescheiden zijn op. Herken je dat, op het strand met je haren in de wind, wanneer je opgaat in het geheel? En hoe vol-ledig je je dan voelt? Je ont-moet jezelf, voelt je een met alles om je heen. Ik voel het ook als ik mediteer of wanneer ik zo op ga in het schrijven aan mijn boek dat ik in de flow alle besef van tijd verlies.

Wat u niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet. Toepasselijk gebod in deze kersttijd waar wij liefde en vrede prediken, maar waarvan er vaak bitter weinig terecht komt. Ik was pas op Veggieworld Winterfair, een vegan kerstmarkt. Er liepen zelfs daar bezoekers met een bontkraag op hun jas, je moet maar durven, maar ik kom met regelmaat mensen tegen met een bontkraag op hun jas groter dan hun hond. We vervreemden niet alleen van elkaar, maar ook van de natuur en van dieren. Het ene dier wordt doodgeknuffeld en draagt een fluwelen jas, de ander doodgeknuppeld of levend gevild voor een kraag op een jas. De een wordt gruwelijk verwend, eet van een gouden bord, de een ander beland na een gruwelijk leven en akelige dood erbovenop. Onze overmatige vleesconsumptie tijdens de kerstdagen kost bijna drie miljoen dieren het leven. Het doet me pijn, meer dan wat dan ook, maar ik troost me met de gedachte dat er een shift gaande is. Steeds meer mensen worden langzaam “wakker” en stellen zichzelf vragen als; Mag het misschien ook een onsje minder? Heb ik uberhaupt wel vlees nodig voor een fijne kerstmaaltijd? Wil ik wel meedoen aan die ratrace? Of zit het ware geluk en dat kerstgevoel in iets heel anders? Het is nieuwe maan, wat staat voor een nieuw begin. Daarbij is het morgen de kortste dag, de winterwende, de zon en het licht keren terug wat een nieuwe start inluid. Misschien valt alles samen en besluit je het deze kerstperiode anders te doen, meer te luisteren naar het fluisteren van je hart?

img_7645-e1512929077941.jpg

Probeer in de drukte van de komende feestdagen een moment te verstillen, en te voelen waar jij nu echt gelukkig van wordt. Neem een moment voor jezelf. Waar verlang je naar? Ik denk zomaar dat dat niet die nieuwste iPhone is, geen cadeau’s, niet die overvloedige kerstmaaltijden. Niet dat wat reclames ons willen doen geloven. Het zit niet in alle diversiteit van vandaag de dag of wat de buitenwereld en commercie je voorschotelt. Het ware geluk vindt je heel ergens anders. Ja precies daar, in je ❤️

Ahimsa, sankriet voor geweldloosheid, ik draag het op mijn pols en in mijn hart. De wereld heeft het zo nodig, en niet alleen tijdens kerst.

IMG_7665

Ik wens je fijne kerstdagen, en vooral licht en liefde. Voor jezelf en alles en iedereen om je heen, inclusief de aarde.

Dat is mijn kerstwens voor jou.

Liefs,

Eveline 💚

Over ziek zijn, beter worden en de vraag: beter worden in wat?

Over revalideren, op mijn manier. 

Alles komt goed

Ik volg een strak regiem van trainingen. Het gaat langzaam beter, maar soms bekruipt me het gevoel nergens bij te horen. Niet bij de wereld van de zieken, maar ik kan ook nog niet goed meekomen met die van gezonde mensen. Ik val er tussenin. Ik vroeg mij vroeger weleens af hoe mijn leven eruit zou zien als ik uit dit zieke lijf, deze gevangenis, zou kunnen ontsnappen. Hoe bevrijdend het zou zijn. Maar is dat wel zo? Kan ik die vrijheid en het gewone leven na zoveel jaar wel aan? Ik ben dankbaar, maar onzeker en kan de vele prikkels vaak niet goed verwerken. Het kost tijd om iets goed tot me door te laten dringen. Buitenstaanders kijken mij soms vragend aan, vinden me raar. Ze spreken het niet uit, maar ik voel het. Wat mis ik Tessa toch, ik kan mij nog altijd zo verloren voelen zonder haar. Buiten die momenten van vertwijfeling denk ik: Kom maar op, laat het leven zich maar ontvouwen. Steeds vaker durf ik de verkramping los te laten, erop te vertrouwen dat het goed komt en wanneer ik mijn strakke schema loslaat ik niet direct een terugval krijg in mijn conditie.

Sterker, maar breekbaar

Mijn lichaam is sterker, al blijft het fragiel, mijn systeem kwetsbaar, en heeft mijn lijf soms moeite om het systeem draaiende te houden. De bloedcirculatie en lymfesysteem werken nog verre van optimaal, klieren zijn soms opgezet. Ook daar komt verbetering in, maar het gaat met twee kleine stapjes vooruit en weer een terug.

Chronisch ziekzijn is een dagtaak en revalideren wordt niet voor niets vergeleken met het beoefenen van topsport.

Ziek of gezond?

Ik had je het liefst alleen maar positief nieuws verteld, maar de waarheid is dat het een beetje tegen zit. Ik heb weer een nekhernia, de derde op rij, en moet daarom nog meer op mijn gezondheid letten. Ik ga door met trainen, in overleg met mijn fysiotherapeut, in aangepaste vorm. Het hoort erbij, je weet dat wanneer je chronisch ziek bent je zo weer kan worden getackeld. Letterlijk en figuurlijk. Ik zie het maar als een test, inmiddels weet ik dat ik de veerkracht heb om hier weer bovenop te komen. Vertrouwen hebben in mijn lichaam en dankbaar zijn voor wat is, is mijn houvast.

Krachttraining bij Fit20

IMG_7551

Sinds vorig jaar zomer word ik begeleid door een personal trainer. Hij wacht mij altijd enthousiast op, ‘Gaan we weer knallen?’ Dat knallen valt mee hoor, het blijft constant zoeken naar balans, tussen dat wat mijn lichaam aankan en mijn grenzen verleggen. De trainingen gaan gelukkig steeds beter. Vooral het toestel voor het trainen van de buikspieren was in het begin een ramp. Bij een apparaat voor de beenspieren reageert hij, ‘Wat ben jij toch lenig, niet normaal!’ Hij verbaast zich daar over, maar ik zat vanaf mijn vierde jaar op ballet en blijkbaar heeft dat een langere houdbaarheidsdatum dan je spierkracht. Mijn spierkracht is in die anderhalf jaar trainen bij fit 20 behoorlijk verbeterd, ik zit nu op ongeveer de helft van een gezonde vrouw van mijn leeftijd. Dat is gigantisch als je nagaat op welk niveau ik begon, er sneuvelen aan de lopende band records. Hij laat mij na de training zijn ipad zien, met daarop de grafieken van mijn vorderingen. Bij zijn aantekeningen staat met grote letters: Wauw! ‘Ik heb vanmiddag nog lopen opscheppen over je,’ vult hij aan en knikt met een big smile, ‘echt waar!’

Op de flowmat

IMG_7575

Ik lijk wel gek, denk ik bij de aanblik van de spijkermat. Ik heb hem via internet. Ze noemen het een flowmat, de spijkers zijn vervangen door vlijmscherpe plastic puntjes die je bloedcirculatie en acupunctuurpunten positief zouden beïnvloeden. De eerste keer lukt het me net om er 10 minuten op te blijven liggen. Het is zo scherp dat ik mijn hand eraan open haal. Mijn rug is naderhand knalrood, maar voelt ontspannen aan. Na een paar weken lukt het om een half uur te blijven liggen, intussen luister ik naar meditaties en podcasts. Het is geen wondermiddel, maar alle beetjes helpen. Ik noem dat procentjes sprokkelen.

De bergetappe

IMG_7552

De laatste paar jaar voor Tessa’s dood stond er een simpel hometrainertje uit de kringloopwinkel aan het voeteneinde van mijn bed. Ik begon met af en toe één minuut fietsen, en had het opgebouwd tot vijf minuten. Na het wegvallen van Tessa ben ik verder gegaan tot tien. En toen kwam het grote moment dat ik het buiten ging proberen. Ik slingerde als een dronken vent, omdat ik mijn evenwicht niet kon bewaren, te langzaam fietste en te weinig kracht had om vaart te maken en dus amper vooruit kwam. Vandaar dat ik het ’ s avonds laat oefende, geen last van verkeer en pottenkijkers. Ik ben ook nog kippig, dus ik was een gevaar op de weg. Eerst een paar minuten lopen, dan een paar minuten fietsen, daarna weer teruglopen. Stopwatch op mijn arm. Dat was ruim drie jaar geleden. En nu? Nu is het eind 2017 en ik fiets 2 keer bijna een half uur! Daarbij neem ik af en toe een brug, zoals de Giezenbrug, dat is voor mij een hele klim en behoorlijk zwaar. Vandaar dat ik die laatste route tot ‘de bergetappe’ heb gedoopt. Daarna is het wel over en uit, lig ik op bed en heeft mijn lichaam de hele nacht nodig om te herstellen.

Yoga

IMG_7550

Met de yogalessen kan ik tegenwoordig aardig meekomen, in het begin moest ik vaak tussendoor even stoppen of kon ik veel oefeningen überhaupt niet meedoen omdat ze te zwaar waren. Ik heb ook vaak aan nieuwe cursisten moeten uitleggen waarom ik met een scootmobiel naar de yogales kom. Het is vreemd natuurlijk, ik begrijp dat buitenstaanders raar opkijken. Wanneer ik uitleg dat ik de oefeningen van de fysiotherapeut zat was en zo graag weer de yoga wilde oppakken, omdat ik dat leuk vind en zo weer onder de mensen kom, begrijpen ze het beter. Het is fijn dat ik zulke vorderingen maak en mijn spieren sterker worden. En minstens zo fijn is het meeleven van de anderen, ik heb veel aan mijn yoga docente en medecursisten te danken. Ik ben daar een half jaar na Tessa’ s dood voorzichtig begonnen en de rest van mijn huidige revalidatieschema is hieruit voortgevloeid.

Leg dat maar eens uit

Het noodzakelijk verdelen van mijn energie levert komische taferelen op. Hoe vaak ik niet de vraag krijg of ik een lekke band heb wanneer ik met de fiets aan de hand loop of mensen verschrikt opkijken van het alarm op mijn stopmatch. Mensen kijken ook verbaasd als ze mij de ene keer in de scootmobiel voorbij zien komen en later, soms zelfs binnen een paar uur, op de fiets. Ik zie ze denken, hoe kan dat nou? Leg dat maar eens uit. Ik probeer het de laatste tijd wel te combineren, dus de fiets ook te gebruiken als vervoersmiddel. Het lastige is dat de activiteit waar ik heen fiets ook energie kost, en ik dan het risico loop te moe te zijn om nog terug te kunnen fietsen. Dus vandaar dat ik ’s middags in de scoot en ’s avonds weer vrolijk op de fiets zit! Je zou, zeker in de zomer als iedereen buiten zit, de gezichten eens moeten zien.

Lopen

IMG_7576

Die paar minuten lopen in de straat zijn na ruim tien jaar uitgegroeid tot heuse looptrainingen van ruim een uur. Soms zelfs nog langer, en af en toe probeer ik daarbij zelfs een kleine 40 meter hard te lopen, als ik echt een goede dag heb. Hoewel ik niet echt hard ga hoor, maar ik doe een poging. Ik wissel de trainingen af en, afhankelijk van de andere activiteiten, wandel ik een paar avonden per week. Zo doe ik iedere avond iets anders om mijn spieren maximaal te trainen. Als het echt slecht weer is en ik volgens mijn schema buiten zou moeten lopen en of fietsen, durf ik nu weleens over te slaan en doe ik in plaats daarvan extra oefeningen binnenshuis. En omdat mijn spieren sterker worden kan ik ook langer zitten en daardoor leuke dingen ondernemen. Al blijft het passen en meten wat ik wanneer kan doen en lig ik tussendoor nog veel op bed. Strak plannen en prioriteiten stellen, op Madurodam niveau, die term gebruik ik vaak om het uit te leggen. Want iedereen moet keuzes maken, alleen moet ik dat noodgedwongen dagelijks tot in detail.

Andere ondersteuning

Mijn shiatsu-therapeut en de natuurgeneeskundig therapeut werken aan mijn energie en spieren. Dat is nodig want mijn qi, mijn levensenergie, was vrijwel verdwenen en komt langzaam terug. De pijnlijke spierverklevingen, veroorzaakt door verzuring en slechte doorbloeding, worden intensief behandeld. Het heeft tijd nodig. Mijn onderlichaam blijft vaak ijskoud, ook na een training of yogales. Het voelt alsof mijn boven en onderlichaam nog niet helemaal op één lijn zitten. Ik heb de hulp van een orthomoleculair voedingsdeskundige ingeschakeld, omdat ik geen chemische troep meer wil slikken. Met natuurlijke supplementen en gezonde plantaardige voeding probeer ik mijn lichaam en organen te ondersteunen, zodat het zichzelf kan resetten.

Later, als ik groot ben

IMG_7578

Mensen vragen mij weleens wat ik wil worden, later als ik groot ben. Ik hoop natuurlijk dat ik straks met mijn boek veel mensen bereik, maar dat ik ook op andere manieren mijn ervaring kan inzetten om anderen te helpen. Ik heb het geluk dat ik zelf een team heb kunnen vormen met lieve, enthousiaste deskundigen die mij helpen. Ik ben ieder die mij de afgelopen jaren op wat voor manier dan ook heeft geholpen en gesteund enorm dankbaar. Dat geldt voor de professionals, maar zeker ook anderen die het zich misschien niet eens bewust zijn. Zonder jullie was ik nooit zover gekomen, had ik het niet gered!

De grote misvatting

Er moet me nog iets van het hart. Ik krijg vaak lovende woorden dat ik zo mijn best doe en zulke vorderingen maak. Dat is hartstike fijn natuurlijk, maar het betekent niet dat iemand die niet vooruit gaat en waarbij het niet lukt, niet genoeg zijn best doet. Ik stoor me vaak aan het propageren van het idee dat je alles in de hand hebt en als je maar genoeg je best doet je alles kunt bereiken. Ik vind het niet alleen kwetsend, maar ook misleidend en de halve waarheid, want zo simpel steekt het leven niet in elkaar. Als alles je voor de wind gaat lijkt het leven misschien volledig maakbaar, maar het is een illusie. Je invloed is beperkt. Het leven is wat je overkomt, terwijl je andere plannen maakt. Ik ben vooral dankbaar, ontzettend dankbaar dat er na al die jaren ploeteren licht is aan het eind van de tunnel.

Als je worstelt met het opbouwen van je conditie heb ik een belangrijke tip; zoek iets wat je leuk vindt, begin met kleine stapjes en bouw het langzaam op, dan houd je het het langste vol.

Beter worden heb je niet onder controle, de levenskunst zit hem in het beter worden in accepteren en loslaten van controle.

Tot slot dank ik natuurlijk alles in eerste instantie aan Tessa. Als zij er niet was geweest, had ik het die afgelopen dertien jaar never nooit volgehouden. De cartoons zijn een knipoog naar haar, ik noemde haar toen ze pas bij ons was weleens gekscherend Scooby Doo.

Dank voor het lezen, je tijd en belangstelling.

Liefs,

Eveline 💚